Lev Kuleshov was an early Russian filmmaker who believed that juxtaposing two unrelated images could convey a separate meaning. In his experiment he filmed Mozhukhin, a famous Russian actor, and shots of a bowl of soup, a girl, a teddy bear, and a child's coffin. He then cut the shot of the actor into the other shot; each time it was the same shot of the actor. Context is content. Viewers felt that the shots of the actor conveyed different emotions, though each time it was in fact the same shot.

This creates an interesting dilemma for samplers and remixers. What happens when an artist’s construction is repurposed to convey something different than intended? Does an artist have control over the context in which their material is used? How might this affect copyright and how people are willing to distribute their material?
Dennis - 07 02 04 - 14:51

whats the use of stating the obvious?? Het gaat om de beleving van de waarnemer van de “content” Ga maar eens midden in een volle bioscoop zitten terwijl je hoognodig naar het toilet moet… Wedden dat je achteraf tegen je vrienden zal verklaren dat het een trage film was. Dat heet geen dillema maar cognitieve dissonantie…..

Beleving (consumptie van “iets”) is altijd multimediaal, al kan het best zo zijn dat je op een gegeven tijd en plaats focust op 1 medium, bijvoorbeeld geconcentreerd naar muziek luisteren, dan nog is de beleving multi. al zou je content prikkels heel zuiver kunnen aanbieden (geconcentreerd naar muziek luisteren in een zoutwatertank(37graden geen en geen beeld) dan maakt je brein het wel multi op basis van herinneringen. Een onderwerp bestaat alleen maar in een context, dus is de context een noodzakelijk ingredient en dus ook content. Deze onlosmakelijke verbintenis kom je overal tegen, in jin jan, in taal “u moet dit zien in het licht van deze bla ontwikkeling” of “u moet dit natuurlijk wel in het juiste perspectief plaatsen”, in beeldende compositie: onderwerp versus achtergrond. Het scheiden van deze begrippen is een louter theoretische aangelegenheid maar dit weet je zelf ook allemaal wel, en je kan het ook veel beter onder woorden brengen dan ik. De anecdote van Lev Kuleshov zou ik als volgt willen verklaren: Hoewel de beelden exact hetzelfde waren werden ze door kijkers per context verschillend geinterpreteerd dit komt omdat mensen helemaal niet zo nauwkeurig kijken!, De onnauwkeurigheid wordt door het brein aangevuld tot een coherent totaal (ook dit weet je best). Hierop is onder andere het succes van een goochelaar gebasseerd. Je ziet maar een klein gedeelte en de rest wordt door het brein “ingevuld”. De oneindige waterval van Escher is intrigerend omdat je slechts per kleine oppervlakte het geziene toetst aan wat je weet, per fragment kan de waterval best kloppend zijn, het is het totaal dat onmogelijk blijkt. Op een of andere manier zijn totaaltjes van Escher te complex om direkt als een (natuurkundige) onmogelijkheid door de mand te vallen en verwonderen we ons, er klopt iets niet maar we kunnen onze vinger er niet opleggen (of de tekening klopt wel maar ons brein niet).

Er is in deze helemaal geen dillema voor samplers en remixers, en het heeft helemaal geen invloed op zoiets als copyright. (waar ik me als sampler en of remixer druk om zou maken is: hoe kan ik creeren ipv te verzanden in postmoderne diaree, maar dat is een heel ander onderwerp)

Je zou wellicht kunnen stellen: audiovisuele media kunnen ingezet worden als instrument om mensen te manipuleren, maar dat is ook niet nieuw…..
Ook zou je de gebrekkigheid(subjectiviteit) van de waarnemer deels kunnen compenseren door de waarnemer vele standpunten aan te bieden.
En nog een niet nieuwtje: die zuivere “content” of “het” onderwerp kun je wel met een bepaalde intentie aanbieden maar de beleving van waarneming laat zich niet zo perfect sturen (zelfs als je een wetlink ui hebt) Kurt Cobain schoot zichzelf voor zijn hoofd mede omdat hij erachter was gekomen dat sinds hij platen verkocht (gehoord werd) er niet meer naar zijn teksten werd geluisterd.

Wat ik in deze belangrijk vind is het zelfbewustzijn van het individu, deze is namelijk in staat om “waarheid” te maken, de beperkte geldigheid van die waarheid zie je op regelmatig op het 8 uur journaal. Er gaan dan ook stemmen op die beweren dat dat zelfbewustzijn niets meer is dan een kalmeringsmiddel om om te kunnen gaan met de chaos die de werkelijkheid heet….
Waarom tik ik zoveel hak op tak in hier op je site??
Wel…. ik ben zelf een denker en ik houd er van om te theoretiseren maar ik kom er ook steeds meer achter dat dat nooit het begin van iets kan zijn, het is niet creatief het verwordt zo snel tot een taalspel taal suggereert dat je iets heel nauwkeurig kan “begrijpen” maar iets treffend formuleren gaat over emotie en niet over ratio, waar het dan uiteindelijk om gaat is: passie, passie is de motivatie voor creativiteit.
Ik realiseer me nu dat ik deze post ook anders had kunnen formuleren: ik vind dat je je vraagstukken te rationeel benadert, eigenlijk verwijt ik je ijdelheid omdat je zoveel belang hecht aan je goed ontwikkelde ratio, je doet jezelf tekort.
De interpassieve film: je definitie van een interpassieve film is een voorbeeld van wat ik bedoel. Op basis van denken, theoretiseren creeer je (theoretisch) iets nieuws. Maar in de praktijk is het resultaat gewoon een interactieve film… Het feit dat je de interactiviteit geraffineerd hebt, door ze bijvoorbeeld variabel te maken doet daar niets aan af. De kijker kan via een interface het produkt beinvloeden, de (mogelijke) variatie in de mate waarin is bijzaak. De definitie is imho dus loos.

groet
Gaetan
Gaetan Asselberghs (Email) - 23 02 04 - 03:58

Hey, nu ik mijn vorige post (in dit topic) doorlees, realiseer ik me dat ze enigzins negatief opgefokt van toon is… daarvoor mijn excuses!!
Ik vind het heel fijn om hier af en toe een kijkje te nemen!, mbt het onderwerp heb ik nog wat dingetjes:
Perfecte isolatie is imo onmogelijk, aan de buitengrenzen van je definitie krijg je altijd te maken met turbulente verschijnselen. Deze turbulente verschijnselen, moet je zien als: hoe vindt een fenomeen op een gegeven tijd & plek in het echt plaats, bijvoorbeeld het weer maar ook een voetbalwedstrijd. Waardevolle Content zie ik dan ook niet als een datapush met intentie, maar meer als een event pull vanuit de eindgebruiker. Het evenement-achtige, het live-eenmalige maakt het authentiek. Het festival T-shirt van 12 jaar oud is heel veel waard!,Haha ik denk: draai het eens om: context is everything, En in hoeverre en in welke mate ga en of kun je die context boetseren en gebruiken/inzetten als ontwerper?.

later
Gaetan
Gaetan (Email) - 27 02 04 - 00:38

Context is content. Het is ook maar een post op een website, een slogan, het is inderdaad obvious. En toch.. is het stuitend hoe hele groepen mensen totaal contextloos met data omgaan en feiten nog altijd zien als universele waarheidsmuntstukken welke overal passen. Iets op Al Jazera of CNN zien, zonder daarbij bewust te zijn van de zender die het uitzendt. Vaak gaat het ook fantastisch goed. Bijvoorbeeld een SMS van een vriend die in een blind date zit: (1-0) is iets totaal anders dan wanneer je vriend in het voetbalstadion zit: (1-0).

De context is de content, ik vind dat we ons dat nog wel wat bewuster kunnen zijn. En inderdaad, de context is everything. Dat betekent dus dat everything een rol kan spelen in de inhoud van de boodschap. Vooral informatietechnologie is vaak zo contextloos ontworpen, ik denk dat er nog veel te winnen valt als we meer rekening gaan houden met de omgeving.
koert (URL) - 01 03 04 - 16:22

Gaetan, geen excuses nodig hoor. Je hebt wellicht een punt met je opmerking over een teveel aan theoretiseren. Zou ik te veel met verkeerde mensen omgaan, verkeerde vrienden hebben? Theorie is voor mij geen doel op zich, al kan een mens zich er in verliezen. Als je me die kant op ziet neigen mag je me komen redden!! Ik denk zelf overigens dat het wel meevalt, heb bij mijn meeste abstracties wel een praktische toepassing in gedachten, soort van.

Zoals de interpassieve cinema wel degelijk een irritatie die ik heb bij interactieve cinema oplost, namelijk het recht om niet te hoeven handelen. Dat het vervolgens productioneel erg lastig en duur blijkt om interpassieve cinema te ontwikkelen is inderdaad wel een minpuntje.
koert (URL) - 01 03 04 - 17:11

Please enable Javascript (and reload this page) to add any comments.